Με το άρθρο 40 του ν. 5075/2026 προστέθηκε παρ. 9 στο άρθρο 163 του Κώδικα Μετανάστευσης και εισήχθη για πρώτη φορά η άδεια διαμονής δεύτερης ευκαιρίας. Η άδεια αυτή αφορά σε πολίτες τρίτων χωρών, οι οποίοι κατείχαν οριστικό τίτλο διαμονής ή δελτίο διαμονής για πέντε (5) έτη τουλάχιστον, του οποίου η ισχύς έχει λήξει ή η έκδοση και επίδοσή του έχουν λάβει χώρα μετά τη λήξη του, κατά το τελευταίο έτος πριν από την έναρξη ισχύος του νόμου, και αυτός δεν ανανεώθηκε ή ανακλήθηκε ή η αίτησή ανανέωσής του απορρίφθηκε.

Η παροχή εργασίας απομακρυσμένα, με την χρήση τεχνολογιών πληροφορικής, έδωσε στους ενδιαφερόμενους την δυνατότητα επιλογής τόπου διαμονής διαφορετικό από αυτόν της εργασίας. Η νέα αυτή πραγματικότητα οδήγησε τον νομοθέτη στη θέσπιση χορήγησης άδειας διαμονής στους λεγόμενους ψηφιακούς νομάδες, οι οποίοι επιλέγουν την Ελλάδα ως τόπο διαμονής τους.